Παρατηρούμε λοιπόν ότι οι δύο συσκευές εισόδου είναι διακόπτες επιλογής διαφορετικού τύπου. Στο Σχήμα 2 - 14 συνοψίζουμε και την ανάλυση των δύο διακοπτών με βάση τη μορφολογική προσέγγιση και το μοντέλο των Card, Mackinlay, και Robertson.
Συγκεκριμένα, o διακόπτης επιλογής στα αριστερά επιτρέπει την ενεργοποίηση της συσκευής μέσω της επιλογής μίας από τις δύο εστίες. Ο χειρισμός του
διακόπτη απαιτεί περιστροφική κίνηση (σε έναν υποθετικό άξονα z παράλληλο προς το επίπεδο). Ο διακόπτης παίρνει συνεχείς τιμές από ένα πεδίου ορισμού [0ο…90ο] και μέσω της συνάρτησης λ(ω) τις αντιστοιχίζει σε ένα και μόνο ένα στοιχείο-τιμή της διατεταγμένης ακολουθίας {0,45,90}. Αντίθετα, ο διακόπτης επιλογής θερμοκρασίας απαιτεί γραμμική κίνηση, πάνω ή κάτω, για την αύξηση ή μείωση της θερμοκρασίας. Υποθέτουμε ότι η μετακίνηση αυτή κατά μία μονάδα έχει ως αποτέλεσμα τη μεταβολή της θερμοκρασίας κατά 5° C.
Συνοψίζοντας, αξίζει να σημειώσουμε ότι με τα εργαλεία της μορφολογικής προσέγγισης στην ανάλυση του σχεδιαστικού χώρου συσκευών εισόδου είναι δυνατόν να μελετήσουμε ένα ευρύτατο φάσμα συσκευών εισόδου και να κατανοήσουμε τις βασικές τους διαφορές. Επίσης, είναι δυνατό να συνθέσουμε νέες τεχνικές αλληλεπίδρασης, που δεν υποστηρίζονται από υπάρχοντα σχέδια. Τέλος, η μορφολογική προσέγγιση προσφέρει ένα εργαλείο ενοποίησης προηγούμενων ερευνών στον τομέα της ανάλυσης συσκευών εισόδου, κάτι που την καθιστά ιδιαίτερα χρήσιμη και πολύτιμη. Ενδεικτικά αναφέρουμε την αντιστοίχιση μεταξύ των στοιχειωδών τεχνικών (π.χ. περιστροφή, θέση) στο μοντέλο των Foley, Wallace, και Chang και στον αντίστοιχο τελεστή χειρισμού στο μοντέλο των Card, Mackinlay, και Robertson.
Πέρα των παραπάνω επίσημων ή ημιεπίσημων μοντέλων, έχουν υπάρξει πληθώρα εμπειρικών μελετών από μελετητές ανθρωπίνων παραγόντων με στόχο τη συγκριτική-πειραματική ανάλυση και ταξινόμηση συσκευών εισόδου. Σήμερα είναι ευρέως αποδεκτό ότι, γενικά, οι συσκευές εισόδου μπορούν να ομαδοποιηθούν σε διάφορες κατηγορίες ανάλογα με το ρόλο και τον τύπο χειρισμού των δεδομένων εισόδου που επιτρέπουν. Συγκεκριμένα, συσκευές εισόδου μπορεί να «αντιλαμβάνονται» μία, δύο ή και τρεις διαστάσεις. Παραδείγματος χάριν τα ποτενσιόμετρα (potentiometers) και οι ροοστάτες (sliders) είναι προφανή παραδείγματα συσκευών που επιδέχονται χειρισμό σε μία διάσταση.
