| Σχεδίασε-γραμμή::= | Διάλεξε-γραμμή + Διάλεξε-σημεία + Τελικό-σημείο |
| Διάλεξε-γραμμή::= | Θέση-δρομέα + ΠΙΕΣΕ-ΠΛΗΚΤΡΟ-ΠΟΝΤΙΚΙΟΥ |
| Διάλεξε-σημεία::= | Διάλεξε-ένα | Διάλεξε-ένα + Διάλεξε-σημεία |
| Διάλεξε-ένα::= | Θέση-δρομέα + ΠΙΕΣΕ-ΠΛΗΚΤΡΟ-ΠΟΝΤΙΚΙΟΥ |
| Τελικό-σημείο::= | Θέση-δρομέα + ΠΙΕΣΕ-ΠΛΗΚΤΡΟ-ΠΟΝΤΙΚΙΟΥ-δις |
| Θέση-δρομέα::= | [κενό]| ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕ-ΠΟΝΤΙΚΙ + Θέση-δρομέα |
Στην ΕΑΥ, οι κανόνες BNF χρησιμοποιήθηκαν για να περιγράψουν τη γραμματική της διεπαφής χρήστη, θεωρώντας το συντακτικό επίπεδο του διαλόγου απομονωμένο και αγνοώντας τη σημασιολογία του. Ένα παράδειγμα
της χρήσης κανόνων BNF για ένα σχεδιαστικό πρόγραμμα παρουσιάζεται στον Πίνακας 2 - 4. Μια προδιαγραφή διαλόγου της διεπαφής σε BNF μπορεί να αναλυθεί με διάφορους τρόπους. Ένα μέτρο αξιολόγησης είναι ο αριθμός των γραμματικών κανόνων. Όσο περισσότεροι είναι οι κανόνες αυτοί, τόσο πολυπλοκότερη είναι η διεπαφή. Εναλλακτικά, μπορούμε να μετρήσουμε τον αριθμό των τελεστών «+» και «|» στους κανόνες που προσδιορίζουν ακολουθία και επιλογή. Επιπλέον, μπορούμε να μετρήσουμε πόσες βασικές πράξεις (που δηλώνονται παραπάνω με κεφαλαία γράμματα) απαιτούνται για κάποια συγκεκριμένη εργασία και έτσι να εκτιμήσουμε χονδρικά την πολυπλοκότητα στην εκτέλεση ενός καθήκοντος.
Στο Σχήμα 2 - 18 παρουσιάζεται ένα παράδειγμα περιγραφής διαλόγου με την χρήση γραμματικών κανόνων σε μορφή BNF. Το παράδειγμα εξειδικεύει ένα μοντέλο διαλόγου όπου μία εντολή (command) μπορεί να αποδίδεται με δύο στυλ (style1 ή style 2). Το style1 απαιτεί πρώτα προσδιορισμό της λειτουργίας και στην συνέχεια προσδιορισμό του αντικειμένου στο οποίο θα εφαρμοστεί η λειτουργία. Η περιγραφή στο Σχήμα 2 - 18 είναι ικανή να περιγράψει το διάλογο σε μια διεπαφή βασισμένη στην γραμμή εντολών (command line) όπως το στυλ S1 στο Σχήμα 2 - 19, δεν μπορεί όμως να περιγράψει τα στυλ S2 και S3 τα οποία απαιτούν πρώτα