Τα αντικείμενα που βρίσκονται σε ένα δωμάτιο μπορούν να ανήκουν σε μια από τις ακόλουθες έξι ομάδες: μπροστινός τοίχος, πίσω τοίχος, αριστερός τοίχος, δεξιός τοίχος, πάτωμα, και οροφή. Έτσι παραδείγματος χάριν, ο μπροστινός τοίχος μπορεί να φιλοξενεί (ομαδοποιεί) ανακοινώσεις, ο δεξιός τοίχος μπορεί να περιέχει αρχεία συγκεκριμένης κατηγορίας (π.χ. αρχεία της εφαρμογής PowerPoint που συνήθως χρησιμοποιούνται σε μια παρουσίαση ή ομιλία), κ.τ.λ. Τέλος, μια τέτοια αναφορά μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδώσει και άλλες, πιο σύνθετες έννοιες όπως για παράδειγμα δομικές σχέσεις αντικειμένων, σχέσεις γενίκευσης ή εξειδίκευσης. Για παράδειγμα όλα τα αντικείμενα ενός τοίχου είναι δυνατόν να ανήκουν σε μια κατηγορία εργαλείων και έχουν τα ίδια διακριτικά. Επίσης, η μεταφορά μπορεί να αξιοποιηθεί για να αποδοθούν σχέσεις δυναμικής συμπεριφοράς όπως παραδείγματος χάριν η συνάθροιση των αποτελεσμάτων μιας δραστηριότητας (π.χ. των ομιλητών μιας συνεδρίας). Στην περίπτωση αυτή εικονίδια που αντιπροσωπεύουν τις απόψεις των συμμετεχόντων ομιλητών μπορούν να αποδίδονται ομαδοποιημένα σε έναν τοίχο του δωματίου.
Μια άλλη πολυμελετημένη μεταφορά είναι αυτή του «βιβλίου». Η ιστορία του βιβλίου ξεκινά από την Πέργαμο, μία πόλη της Ιωνίας στα παράλια της Μικράς Ασίας. Εκεί ο βασιλιάς, που ήθελε να φτιάξει μια βιβλιοθήκη μεγαλύτερη από αυτή στην Αλεξάνδρεια, ήρθε σε σύγκρουση με τους Αλεξανδρινούς, οι οποίοι σταμάτησαν να προμηθεύουν την Πέργαμο με πάπυρους. Οι κάτοικοι της Περγάμου, που είχαν μια πλούσια βιομηχανία μαλλιού, άρχισαν να γράφουν πάνω σε επεξεργασμένα δέρματα προβάτων — που έγιναν γνωστά ως περγαμηνή. Επειδή ήταν δύσκολο να γίνει ρολό η περγαμηνή, σκέφτηκαν να δημιουργήσουν ορθογώνιες σελίδες και να τις συρράψουν. Έτσι κατασκεύασαν το βιβλίο. Ωστόσο, η τυπωμένη μορφή του βιβλίου, όπως το γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, αποδίδεται στο Γουτεμβέργιο.
Αναλύοντας ένα βιβλίο στις επιμέρους συνιστώσες του θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι ένα κλασικό βιβλίο δεν είναι τίποτε άλλο από σελίδες δεμένες μεταξύ τους που περιβάλλονται από εξώφυλλα. Επομένως, η μεταφορά του βιβλίου θα πρέπει να δίνει στον χρήστη μια τέτοια εικόνα δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό και ένα πλαίσιο (σχέδιο) παρουσίασης συμβόλων. Κύρια χαρακτηριστικά αυτής της μεταφοράς είναι ο διακριτός ρόλος κάποιων σελίδων που τους αποδίδουν και ξεχωριστό νόημα (π.χ. οι σελίδες με τα περιεχόμενα ή τα ευρετήρια του βιβλίου, που εξυπηρετούν διαφορετικό σκοπό από άλλες ενδιάμεσες σελίδες) που συνήθως αντιστοιχίζεται και σε διακριτά καθήκοντα όπως ο προσανατολισμός ή πλοήγηση.
