συμπερίληψης υψηλού επιπέδου παραμένει το βιβλίο, όμως η κάθε σελίδα του μπορεί να διαφοροποιείται και να ενσωματώνει διαφορετική μεταφορά. Τέτοια συστήματα μελετήθηκαν πρόσφατα στη σχετική βιβλιογραφία και συνήθως αναφέρονται με τον όρο πολύ-μεταφορικά συστήματα - multiple metaphor environments (Akoumianakis και Stephanidis,2003). Στην έκδοση του βιβλίου στο Σχήμα 2 - 38, παραδείγματος χάριν, η αριστερή σελίδα ενσωματώνει τη μεταφορά της φυλλομέτρησης ή ξεφυλλίσματος (έγγραφο HTML), ενώ η γειτονική σελίδα φιλοξενεί μια γραφική παράσταση που έχει παραχθεί από γραφική εργαλειοθήκη (visualization toolkit). Θα πρέπει τέλος να τονίσουμε ότι πολύ-μεταφορικά συστήματα της κατηγορίας που συζητάμε και που λεπτομερώς περιγράφονται στη μελέτη των Akoumianakis και Stephanidis (2003) έχουν αυξημένες απαιτήσεις και δεν υλοποιούνται εύκολα. Ένας λόγος, αλλά όχι ο μόνος, είναι ότι η διαλειτουργικότητα των εργαλειοθηκών δεν υποστηρίζεται πάντοτε ή δεν υποστηρίζεται στον απαιτούμενο βαθμό.

Μια πιο κλασική χρήση της ενσωμάτωσης μιας μεταφοράς ως σχεδιαστική στρατηγική εμφανίζεται στο Σχήμα 2 - 39. Εδώ βλέπουμε δύο εναλλακτικές διεπαφές που υλοποιούν το ίδιο λειτουργικό καθήκον, της διαγραφής ενός αρχείου από κάποιον υποκατάλογο. Στη μία περίπτωση η διεπαφή υποστηρίζει τη συμβολική όψη της μεταφοράς του επιτραπέζιου υπολογιστή. Στη δεύτερη περίπτωση παρατηρούμε μια τελείως διαφορετική μεταφορά που όμως αντιστοιχεί στο συγκεκριμένο καθήκον της διαγραφής ενός αρχείου και όχι στο χαρακτηρισμό ολόκληρης της διεπαφής. Στη διεπαφή αυτή χρησιμοποιούνται μεταφορικές έννοιες για να αποδοθεί ένα αρχείο, ο φάκελος ή κατάλογος με αρχεία, η λειτουργία της διαγραφής, το ποιος την εκτελεί κ.τ.λ. Ωστόσο, κανένα από αυτά τα συστατικά δεν αντιστοιχεί σε αντικείμενο συμπερίληψης

(αποδέκτη) υψηλού επιπέδου. Αντίθετα, πρόκειται είτε για απλά (ενδιάμεσου επιπέδου) αντικείμενα συμπερίληψης ή για φυσικά (physical) αντικείμενα υλοποιημένα σε μια βιβλιοθήκη ή προσομοιώσεις αντικειμένων, τα οποία θα μπορούσαν να φιλοξενούνται σε ένα κλασικό παράθυρο που θα ήταν και το αντικείμενο συμπερίληψης υψηλού επιπέδου

Θα πρέπει να τονίσουμε στο σημείο αυτό ότι η συνηθισμένη χρήση μιας μεταφοράς στο σχεδιασμό διεπαφών είναι αυτή της ενσωμάτωσης και όχι του χαρακτηρισμού μιας διεπαφής. Συγκεκριμένα, τα περισσότερα διαδραστικά αντικείμενα που χρησιμοποιούνται στο σχεδιασμό εφαρμογών έχουν τη βάση τους σε κάποια μεταφορά (βλέπε Σχήμα 2 - 40).