(ή ερώτηση – απάντηση).Το συγκεκριμένο στυλ έχει εφαρμοστεί κυρίως σε διεπαφές εφαρμογών ανάκτησης δεδομένων είτε από χρήστες (π.χ. απαντήσεις σε ερωτηματολόγια) είτε από συστήματα βάσεων δεδομένων.Το στυλ αλληλεπίδρασης βασίζεται στην ιδέα της ελεγχόμενης και, σε ορισμένες περιπτώσεις καθοδηγούμενης, αλληλεπίδρασης όπου ένας χρήστης οδηγείται μέσα από μία σειρά ερωτήσεων. Λόγω των περιορισμένων λειτουργιών του, το στυλ αυτό απευθύνεται κυρίως σε αρχάριους χρήστες. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου στυλ αυτής της μορφής απευθύνονται σε έμπειρους χρήστες. Κλασικό παράδειγμα είναι η γλώσσα ερωτημάτων SQL που απαιτεί οι χρήστες να έχουν κατανοήσει καλά τη δομή της βάσεως δεδομένων πριν μπορέσουν να χειριστούν τα δεδομένα με την γλώσσα.

Σχήμα 2 - 4: Συμπλήρωση πεδίων φόρμας

Ένα εξίσου δημοφιλές στυλ είναι αυτό της συμπλήρωσης πεδίων φόρμας (form - filling). Σε αυτή την περίπτωση υποστηρίζεται η εισαγωγή ή η ανάκτηση δεδομένων μέσα από κάποια φόρμα (βλέπε Σχήμα 2 - 4). Η φόρμα παρουσιάζεται στην οθόνη του χρήστη υπό μορφή εγγράφου ή διαλόγου όπου ο χρήστης εισάγει δεδομένα σε συγκεκριμένα σημεία και θέσεις. Τυπική χρήση αυτού του στυλ είναι σε εφαρμογές όπου ο χρήστης χρειάζεται να εισάγει μεγάλο όγκο δεδομένων.

Επιπλέον των οπτικών στυλ αλληλεπίδρασης υπάρχουν και αρκετά τα οποία αξιοποιούν άλλα κανάλια επικοινωνίας είτε ως αντικαταστάτες του καναλιού της όρασης, είτε συμπληρωματικά. Τα στυλ αυτά ονομάζονται μη οπτικά στυλ αλληλεπίδρασης και, ανάλογα με το κανάλι επικοινωνίας που χρησιμοποιούν, διακρίνονται σε ακουστικά και απτικά στυλ αλληλεπίδρασης.

Σχήμα 2 - 5: Κατηγορίες ακουστικής αλληλεπίδρασης

ΈΗ ακουστική αλληλεπίδραση μπορεί να γίνει είτε μέσα από διεπαφές φωνής, είτε μέσα από διεπαφές ήχου, όπως συνοψίζεται στο Σχήμα 2 - 5. Οι διεπαφές φωνής χρησιμοποιούνται κυρίως για κείμενο, για ανάγνωση κειμένου και αντικειμένων της οθόνης, αλλά και για υπαγόρευση κειμένου και εισαγωγή εντολών. Οι τεχνικές αναπαράστασης ηχητικής πληροφορίας διακρίνονται σε «ακουστικά εικονίδια» (auditory icons) και σε «ακοΐδια» (earcons). Η πρώτη περίπτωση βασίζεται στην αξιοποίηση υπάρχουσας ακουστικής γνώσης των χρηστών, Συγκεκριμένα, η αλληλεπίδραση στηρίζεται στην αντιστοίχιση ήχων από το καθημερινό περιβάλλον μας σε γεγονότα (events) σε ένα υπολογιστή. Προφανώς, στο στυλ αυτό υποστηρίζεται μόνο η έξοδος και παρουσίαση δεδομένων από τον υπολογιστή και όχι χειρισμοί από το χρήστη. Στην περίπτωση των «ακοϊδίων» (earcons), χρησιμοποιείται στη διεπαφή ένα μη λεκτικό ακουστικό μήνυμα παράλληλα με ό,τι άλλο συμβαίνει στη διεπαφή για