Σε σύγχρονα περιβάλλοντα ανάπτυξης διεπαφών η παρουσίαση των διαδραστικών αντικειμένων είναι συνήθως ενσωματωμένη στην εργαλειοθήκη υλοποίησης (toolkit) ενός περιβάλλοντος χρήσης. Η υλοποίηση των αντικειμένων σε σύγχρονες εργαλειοθήκες είναι παραμετροποιημένη, επιτρέποντας έτσι την εύκολη και γρήγορη προσαρμογή των χαρακτηριστικών του αντικειμένου από τον προγραμματιστή. Έτσι, σε ένα κουμπί εντολής για παράδειγμα, η ετικέτα, το μέγεθος, το χρώμα του κουμπιού, και άλλα είναι γνωρίσματα ορισμού του αντικειμένου των οποίων η τιμή προσδιορίζεται από παραμέτρους ανάλογα με τις απαιτήσεις ενός διαλόγου ή μιας εφαρμογής. Ο προσδιορισμός αυτός, όπως θα δούμε σε επόμενο κεφάλαιο, μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε προγραμματιστικά, είτε με κάποιο εργαλείο ανάπτυξης πρωτοτύπων.
Το επόμενο κύριο συστατικό τμήμα ενός αντικειμένου αλληλεπίδρασης αφορά τη συμπεριφορά του, η οποία στην ουσία προσδιορίζει τις μεθόδους αλληλεπίδρασης με το αντικείμενο. Παραδείγματος χάριν, μπορεί να πατηθεί (press) ένα κουμπί εντολής, μπορεί να «μετατοπιστεί» (scroll) μια ράβδος κύλισης (scrollbar) κ.τ.λ. Ο προσδιορισμός της συμπεριφοράς ενός αντικειμένου είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τις καταστάσεις στις οποίες μπορεί να βρεθεί ένα αντικείμενο από τη στιγμή που θα ενεργοποιηθεί έως τη στιγμή που θα καταστραφεί.