της χρήσης κανόνων BNF για ένα σχεδιαστικό πρόγραμμα παρουσιάζεται στον Πίνακας 2 - 4. Μια προδιαγραφή διαλόγου της διεπαφής σε BNF μπορεί να αναλυθεί με διάφορους τρόπους. Ένα μέτρο αξιολόγησης είναι ο αριθμός των γραμματικών κανόνων. Όσο περισσότεροι είναι οι κανόνες αυτοί, τόσο πολυπλοκότερη είναι η διεπαφή. Εναλλακτικά, μπορούμε να μετρήσουμε τον αριθμό των τελεστών «+» και «|» στους κανόνες που προσδιορίζουν ακολουθία και επιλογή. Επιπλέον, μπορούμε να μετρήσουμε πόσες βασικές πράξεις (που δηλώνονται παραπάνω με κεφαλαία γράμματα) απαιτούνται για κάποια συγκεκριμένη εργασία και έτσι να εκτιμήσουμε χονδρικά την πολυπλοκότητα στην εκτέλεση ενός καθήκοντος.
Στο Σχήμα 2 - 18 παρουσιάζεται ένα παράδειγμα περιγραφής διαλόγου με την χρήση γραμματικών κανόνων σε μορφή BNF. Το παράδειγμα εξειδικεύει ένα μοντέλο διαλόγου όπου μία εντολή (command) μπορεί να αποδίδεται με δύο στυλ (style1 ή style 2). Το style1 απαιτεί πρώτα προσδιορισμό της λειτουργίας και στην συνέχεια προσδιορισμό του αντικειμένου στο οποίο θα εφαρμοστεί η λειτουργία. Η περιγραφή στο Σχήμα 2 - 18 είναι ικανή να περιγράψει το διάλογο σε μια διεπαφή βασισμένη στην γραμμή εντολών (command line) όπως το στυλ S1 στο Σχήμα 2 - 19, δεν μπορεί όμως να περιγράψει τα στυλ S2 και S3 τα οποία απαιτούν πρώτα προσδιορισμό του αντικειμένου και στη συνέχεια προσδιορισμό της λειτουργίας που προορίζεται να εφαρμοστεί στο αντικείμενο (βλέπε style2 στο Σχήμα 2 - 18). Επιπλέον, οι κανόνες στο Σχήμα 2 - 18 προσδιορίζουν τις επιτρεπτές τιμές που μπορούν να πάρουν οι συνιστώσες του διαλόγου object και function. Έτσι, συνοψίζοντας, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι ο διάλογος που περιγράφεται στο Σχήμα 2 - 18 υποστηρίζει δύο καθήκοντα, αυτά της διαγραφής (del) και της μετονομασίας (ren) ενός αρχείου σε δεδομένο κατάλογο του υπολογιστή του χρήστη.