Πρώτα μεταφράζει το συμβάν σε τυποποιημένο μήνυμα και στη συνέχεια διαβιβάζει το μήνυμα στον κατάλληλο παραλήπτη — συνήθως το διαχειριστή συμβάντων του τρέχοντας παράθυρου. Τέλος, ο παραλήπτης αντιδρά εκτελώντας τη λειτουργία που έχει οριστεί για το συγκεκριμένο μήνυμα.
Το μοντέλο συμβάντων έχει επικρατήσει σήμερα έναντι άλλων μοντέλων και επειδή είναι απλό αλλά και επειδή μπορεί να υποστηρίξει πολυνηματικούς (multi-threaded) διαλόγους τους οποίους άλλα μοντέλα αδυνατούν να υποστηρίξουν. Πολυνηματικός είναι ο διάλογος που επιτρέπει στο χρήστη να συμμετέχει ταυτόχρονα σε πολλούς διαφορετικούς και αλληλοεξαρτώμενους διαλόγους. Αυτής της μορφής οι διάλογοι, που είναι κοινοί σε όλα τα γραφικά περιβάλλοντα χρήσης, δεν υποστηρίζονται εύκολα από γραμματικούς κανόνες και δικτυωτά διαγράμματα μετάβασης.
Το σημασιολογικό επίπεδο (semantic level) καθορίζει τις λειτουργίες που παρέχονται στο χρήστη από το σύστημα μέσω των βασικών μονάδων αλληλεπίδρασης. Θα πρέπει να τονίσουμε ότι το τελευταίο επίπεδο ανάλυσης, το σημασιολογικό επίπεδο, είναι και το πλέον σύνθετο αφού καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τα άλλα δύο. Συγκεκριμένα, κάθε έννοια στο σημασιολογικό επίπεδο αποδίδεται μέσω εναλλακτικών διαδραστικών στυλ, τα οποία με την σειρά τους επιβάλλουν συγκεκριμένο συντακτικό στο διάλογο (π.χ. χρειάζεται κουμπί για την εκτέλεση μίας μονής ενέργειας). Όμως, κάθε διαδραστικό στυλ συνίσταται από τεχνικές αλληλεπίδρασης που συνδέονται με συγκεκριμένα αντικείμενα που συνιστούν το λεκτικό (lexical) ή το πραγματικό (φυσικό, physical) επίπεδο αλληλεπίδρασης. Το σημασιολογικό επίπεδο μιας διεπαφής συνήθως καθορίζει και τη μεταφορά αλληλεπίδρασης που χαρακτηρίζει τη διεπαφή.