περιεχομένων του ηλεκτρονικού βιβλίου, αποφεύγοντας με τον τρόπο αυτό την χρονοβόρα διαδικασία της ανεύρεσης εξετάσεων βάσει κριτηρίων. Η αποτελεσματικότητα των καλοσχεδιασμένων διαδραστικών μεταφορών στα σύγχρονα συστήματα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ιδιότητα των μεταφορών να χαρακτηρίζουν μια διεπαφή είτε στο σύνολό της (δηλαδή στο πώς ο χρήστης αντιλαμβάνεται το συνολικό χώρο της αλληλεπίδρασης), είτε σε επιμέρους διαδραστικά καθήκοντα και λειτουργίες. Στην πρώτη περίπτωση, όπου μια μεταφορά χρησιμοποιείται για το χαρακτηρισμό της διεπαφής στο σύνολό της, οι χρήστες αντιλαμβάνονται το περιβάλλον χρήσης βάσει της επιλεγμένης μεταφοράς (π.χ. είτε ως δωμάτιο, είτε ως γραφείο, είτε ως βιβλίο). Αντίθετα, όταν η μεταφορά αξιοποιείται για το χαρακτηρισμό επιμέρους διαδραστικών καθηκόντων, τότε η μεταφορά χαρακτηρίζει συγκεκριμένες λειτουργίες ή αντικείμενα της διεπαφής (π.χ. πόρτα, καλάθι αχρήστων) αλλά όχι το σύνολο της διεπαφής. Την καθοριστική αυτή διαφοροποίηση αναλύουμε παρακάτω προκειμένου να γίνει κατανοητή η χρήση της μεταφοράς σε σύγχρονες εφαρμογές και υπηρεσίες.