γνωστές ή αποδεκτές οι σχεδιαστικές ιδέες που προέβαλλαν. Στις εργασίες αυτές τα δωμάτια που μελετούνται είναι συνήθως αντίστοιχα των φυσικών δωματίων που συναντάμε σε ένα χώρο, όπως παραδείγματος χάριν γραφεία εταιρειών, γραφεία συνεδριάσεων, χώροι διαλείμματος, επικοινωνίας, κ.τ.λ. Επομένως, εξετάζονται ως οριοθετημένοι χώροι που ενεργούν ως υψηλού επιπέδου αντικείμενα συμπερίληψης (top-level containers) των οποίων τα φυσικά όρια προσδιορίζονται από τοιχώματα. Κάθε δωμάτιο χωριστά δρα σαν ένας διαφορετικός αποδέκτης, ο οποίος περιέχει, έπιπλα και εργαλεία δουλειάς και επικοινωνίας, που κάνουν την ατομική και την ομαδική εργασία πιο ευχάριστη. Επίσης τα δωμάτια είναι προσπελάσιμα καθώς οι χρήστες μπορούν να εισέλθουν και να εξέλθουν οποιαδήποτε στιγμή. Τα δωμάτια μπορούν να προσαρμοστούν σε κάθε χρήστη ανάλογα με τις ανάγκες του. Σε επίπεδο δομής, τα δωμάτια προκύπτουν από διαχωριστικά τοιχώματα που διαμοιράζουν ένα μεγάλο χώρο σε πολλά δωμάτια, δηλώνοντας με τον τρόπο αυτό τις πιθανές χρήσεις ενός συστήματος (π.χ. επικοινωνία, διαχείριση αρχείων, κ.τ.λ.). Ταυτόχρονα, και πέραν του ρόλου του ως διαχωριστικού, κάθε τοίχος μπορεί να χρησιμοποιηθεί παραδείγματος χάριν για την ανάρτηση κάδρων ή άλλων αντικειμένων αποδίδοντας με τον τρόπο αυτό την έννοια της ομαδοποίησης σε ένα χώρο.

Σχήμα 2 - 34: Αναπαράσταση χώρων συζήτησης χρησιμοποιώντας τη μεταφορά του δωματίου των Dieberger και Frank (1998)

Η μεταφορά του δωματίου, όπως συνοπτικά περιγράφηκε παραπάνω, μπορεί να αξιοποιηθεί σε πληθώρα εφαρμογών όπου είναι απαραίτητη η συνεργασία. Παραδείγματος χάριν στο Σχήμα 2 - 34 (Dieberger και Frank, 1998) παρουσιάζεται ένα δωμάτιο ή χώρος συζήτησης όπου υπάρχει ένα ενεργό θέμα