Σχήμα 2 - 39: Παράδειγμα ενσωμάτωσης μιας μεταφοράς σε μια διεπαφή
(αποδέκτη) υψηλού επιπέδου. Αντίθετα, πρόκειται είτε για απλά (ενδιάμεσου επιπέδου) αντικείμενα συμπερίληψης ή για φυσικά (physical) αντικείμενα υλοποιημένα σε μια βιβλιοθήκη ή προσομοιώσεις αντικειμένων, τα οποία θα μπορούσαν να φιλοξενούνται σε ένα κλασικό παράθυρο που θα ήταν και το αντικείμενο συμπερίληψης υψηλού επιπέδου
Θα πρέπει να τονίσουμε στο σημείο αυτό ότι η συνηθισμένη χρήση μιας μεταφοράς στο σχεδιασμό διεπαφών είναι αυτή της ενσωμάτωσης και όχι του χαρακτηρισμού μιας διεπαφής. Συγκεκριμένα, τα περισσότερα διαδραστικά αντικείμενα που χρησιμοποιούνται στο σχεδιασμό εφαρμογών έχουν τη βάση τους σε κάποια μεταφορά (βλέπε Σχήμα 2 - 40).
Συμπερασματικά λοιπόν, θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε λέγοντας ότι οι δύο διαφορετικές χρήσεις μιας μεταφοράς στη σχεδίαση διεπαφών έχουν να κάνουν με το εύρος της διεπαφής που χαρακτηρίζεται από τη συγκεκριμένη μεταφορά.