είτε ως ένας μεταφραστής που αναλαμβάνει να μετατρέπει μηνύματα από μια γλώσσα αναφοράς (source domain language) σε μια άλλη γλώσσα στόχου (target domain language).
Παραδοσιακά, η αλληλεπίδραση ανθρώπου-υπολογιστή θεωρήθηκε και εξετάστηκε ως μια αμιγώς οπτική διαδικασία, χαρακτηρίζοντας με τον τρόπο αυτό και το κυρίαρχο κανάλι επικοινωνίας αλλά και το εύρος των διαδραστικών φαινομένων. Ωστόσο, όπως ήδη αναφέραμε, θα ήταν λάθος είτε να περιορίσουμε την έννοια της αλληλεπίδρασης μόνο σε ό,τι αφορά την οπτική ανταλλαγή μηνυμάτων, είτε να θεωρήσουμε ότι η μετατροπή σε μη οπτική αλληλεπίδραση είναι απλώς θέμα «αντιστοίχισης» μιας οπτικής παράστασης μέσω μη οπτικών δομών. Όπως θα διαπιστώσουμε στη συνέχεια, είναι δυνατόν να σχεδιαστούν άλλες μορφές αλληλεπίδρασης, μη οπτικές, που άλλοτε αντικαθιστούν την οπτική αλληλεπίδραση και άλλοτε λειτουργούν συμπληρωματικά. Για να κατανοήσουμε τις έννοιες και τους όρους θα ήταν καταρχήν χρήσιμο να μελετήσουμε την έννοια του στυλ αλληλεπίδρασης, που αποτελεί βασικό στοιχείο ερμηνείας πολλών διαδραστικών φαινομένων σε σύγχρονα συστήματα. Ένα στυλ αλληλεπίδρασης συντίθεται από δομικά στοιχεία μιας διεπαφής, όπως παραδείγματος χάριν διαδραστικά αντικείμενα που συνδυάζονται για να υποστηρίξουν ένα διαδραστικό καθήκον όπως η διαγραφή ενός αρχείου από τον δίσκο.
Υπάρχουν πολλά επίπεδα μελέτης των στυλ αλληλεπίδρασης. Ένα από αυτά αφορά το κυρίαρχο κανάλι αναπαράστασης δεδομένων μέσω του οποίου αντιλαμβάνεται ο χρήστης τις λειτουργίες ενός υπολογιστή. Με βάση αυτό το κριτήριο, τα στυλ αλληλεπίδρασης διαχωρίζονται σε οπτικά και μη οπτικά. Στην κατηγορία των οπτικών στυλ αλληλεπίδρασης, η γραμμή εντολών (command line) υπήρξε από τα πρώτα και πλέον πολυχρησιμοποιημένα στυλ αλληλεπίδρασης (βλέπε Σχήμα 2 - 2). Με αυτόν τον τρόπο ο χρήστης δίνει άμεσα εντολές στον υπολογιστή μέσα από συγκεκριμένες λέξεις και λέξεις-κλειδιά. Για να χρησιμοποιήσει κάποιος αυτόν τον τρόπο αλληλεπίδρασης πρέπει να είναι έμπειρος και εξειδικευμένος χρήστης, όπως ήταν οι αρχικοί χρήστες των ηλεκτρονικών υπολογιστών αλλά και οι εξειδικευμένοι χρήστες με ιδιαίτερες απαιτήσεις παραγωγικότητας (π.χ. χρήστες λειτουργικών συστημάτων Unix).
Ένα άλλο στυλ αλληλεπίδρασης, που καθιερώθηκε σε γραφικά περιβάλλοντα χρήσης και στην πορεία γενικεύτηκε και σε μη οπτικές διεπαφές, είναι το στυλ που βασίζεται στο μενού επιλογής. Το στυλ χρησιμοποιείται για την ομαδοποίηση και παρουσίαση επιλογών από τις οποίες ένας χρήστης επιλέγει αυτή που επιθυμεί. Στη γραφική έκδοση του στυλ οι επιλογές είναι ορατές στο