Το αποτέλεσμα ενός διαχειριστή συμβάντων μπορεί να είναι η εκτέλεση ενός υπολογισμού, η παραγωγή ενός συμβάντος, η κλήση μιας ρουτίνας της εφαρμογής, καθώς και η δημιουργία νέων ή η καταστροφή υπαρχόντων διαχειριστών συμβάντων (βλέπε Σχήμα 2 - 28). Η ακριβής συμπεριφορά ενός διαχειριστή συμβάντων καθορίζεται από ένα πρότυπο (template), το οποίο ορίζει τις παραμέτρους του διαχειριστή συμβάντων, τις τοπικές (local) μεταβλητές, τα συμβάντα που μπορεί να διαχειρίζεται ο συγκεκριμένος διαχειριστής, και τις διαδικασίες (procedures) που επεξεργάζονται τα συμβάντα. Ο βασικός αλγόριθμος υλοποίησης του μοντέλου συμβάντων συνοψίζεται στο Σχήμα 2 - 29.
Σε σύγχρονα γραφικά (παραθυρικά) περιβάλλοντα χρήσης, ο αλγόριθμος στο Σχήμα 2 - 29 λειτουργεί ως εξής: Μόλις ο χρήστης εκτελέσει κάποια δράση όπως πίεση κουμπιού, κίνηση ποντικιού κ.ο.κ., «γεννιέται» ένα συμβάν και διαβιβάζεται . Το περιβάλλον (λειτουργικό σύστημα) κάνει δύο ενέργειες.