«Θα ήθελα να
τελειώσω τις παρατηρήσεις μου εκφράζοντας την εκτίμησή μου στον δικό μας
Μίκη Θεοδωράκη. Διότι ο Μίκης μάς ενέπνευσε να αναζητήσουμε και να
δούμε τη βαθιά σύνδεση μεταξύ διαφορετικών και, καμιά φορά, συγκρουόμενων μορφών
αρμονίας. Όπως λέει ο ίδιος «Πιστή αντανάκλαση της Συμπαντικής Αρμονίας βρίσκω
στην αρμονική συνύπαρξη… μεταξύ απολλώνιου και διονυσιακού πνεύματος». Και τη
βρίσκει όχι μόνο στην τέχνη αλλά και στη σκέψη και στη φιλοσοφία. Αυτή η αρμονία
είναι δυναμική, όχι μια εξεζητημένη και στατική ουτοπία. Σε έναν τέτοιο κόσμο, η
αναζήτηση της Συμπαντικής Αρμονίας είναι εκείνο που δίνει στόχο
στη ζωή, ανεξάρτητα από το αν θα βρούμε αυτό που ψάχνουμε ή όχι. Βγάζω
το καπέλο μου στον Μίκη διότι ζει, στη μουσική και στην καθημερινή ζωή,
επιδιώκοντας με γενναιότητα την αναζήτηση αυτή».
Jerome Bruner (2007, σελ. 352).





